Ciasto z rabarbarem

  • Wartość odżywcza całości:
  • 2538,8 kcal, białko: 37,2 g, tłuszcz: 115,1 g, węglowodany: 339,3 g

Ciasto:

  • 250 g mąki
  • łyżeczka proszku do pieczenia
  • żółtko
  • 50 g cukru (użyłam brązowego nierafinowanego)
  • 125 g masła
  • 3-4 łyżki mleka (1,5-2% tłuszczu)

Nadzienie:

  • 7-9 łodyg rabarbaru
  • łyżeczka cukru (użyłam brązowego nierafinowanego)
  • łyżka miodu
  • 100 g daktyli suszonych

Mąkę wymieszać dokładnie z proszkiem do pieczenia i cukrem, dodać masło i żółtko. Zagnieść ciasto, dodając trochę mleka, by ciasto dobrze się zlepiło (ciasto kruche ma to do siebie, że na początku wyrabiania wydaje się, że składniki nigdy się nie połączą, ale jak tylko masło dostanie trochę ciepła od rąk, składniki zaczynają się lepić – ostrożnie więc z dodawaniem mleka). Gdy składniki ciasta już dobrze się połączą, 2/3 ciasta zawinąć w folię w włożyć do lodówki, a 1/3 ciasta zawinąć w folię i włożyć do zamrażalnika.

Rabarbar pokroić w plasterki (przy okazji odrzucając włókna, które same ładnie odchodzą i aż się rwą do odrzucenia). Wrzucić do garnka, wymieszać z cukrem i miodem i dusić, aż zrobi się konsystencja marmolady (mieszać co jakiś czas). Daktyle zalać wrzątkiem, odcedzić, pokroić na małe kawałeczki i wymieszać z masą rabarbarową.

Ciasto wyjąć z lodówki, rozwałkować w formie (ja użyłam tortownicy z odpinaną obręczą, wyłożonej papierem do pieczenia). Na cieście ułożyć masę rabarbarowo-daktylową. Wyjąć pozostałą część ciasta z zamrażalnika, zetrzeć na tarce i posypać masę powstałą kruszonką. Piec 30 min. w 160°C.

Inspirację zaczerpnęłam stąd i stąd.

Cukinia z serem kozim, pomidorami suszonymi i orzeszkami

  • Wartość odżywcza 1 porcji (całość = 4 małe porcje):
  • 209,7 kcal, białko: 11,6 g, tłuszcz: 15,4 g, węglowodany: 8,3 g

4 małe porcje (1 porcja = taka jak na zdjęciu):

  • 2 średnie cukinie
  • garść orzeszków ziemnych (ok. 40 g) zrumienionych na suchej patelni
  • twardy ser kozi (użyłam 120 g)
  • 3 pomidory suszone
  • łyżka oleju rzepakowego lub oliwy
  • przyprawy: chilli, pieprz, sos sojowy, curry, za’atar* (lub inne przyprawy orientalne)

Obie cukinie przekroić w poprzek na 4-6 cm kawałki. Każdy kawałek przekroić wzdłuż na pół, a każdą taką połówkę przekroić wzdłuż na 3-4 podłużne części**. Smażyć w garnku lub na dużej patelni z rozgrzanym olejem do zrumienienia (3-4 min.).

Ser pokroić w kostkę, pomidory w paseczki. Dodać wraz z orzeszkami i przyprawami do cukinii. Wymieszać.

*Patrz: informacja o tej przyprawie przy tym wpisie.

**Oczywiście można pokroić cukinię dowolnie – w paski, w kostkę itp., ale opisany wyżej sposób bardzo mi się spodobał. Tak pokrojona cukinia w czasie smażenia uzyskuje w środku przyjemną, mięsistą konsystencję, a przy tym kawałki mają wygodną do jedzenia wielkość 🙂

Szparagi z kozim serem

  • Wartość odżywcza 1 porcji (całość = 2 porcje):
  • 254,7 kcal, białko: 16 g, tłuszcz: 19,9 g, węglowodany: 4,2 g

2 porcje:

  • pęczek szparagów (ok. 500 g, w tym ok. 300 g części jadalnych – bez zdrewniałych końców) – tym razem użyłam białych szparagów
  • 2 łyżki oliwy
  • 2 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę
  • przyprawy: sól, pieprz, curry
  • ok. 100 g twardego sera koziego pokrojonego w kostkę
  • świeże zioła, np. bazylia

Szparagi pokroić na krótsze części i wymieszać w misce z oliwą, czosnkiem i przyprawami. Ułożyć na blasze wyłożonej pergaminem i piec ok. 10 min. w 180°C.

Upieczone szparagi wymieszać z serem kozim, posypać ziołami.

Baton musli

Takie ciacho to nie grzech. Więcej – spodoba się każdemu dietetykowi.

Takim opisem opatrzony jest ten przepis w miesięczniku Kuchnia. Smakowo owszem – bardzo mi się to ciacho spodobało. Niestety jeśli chodzi o jego wartość energetyczną – trzeba uważać. „Zdrowe” ciasteczka owsiane to niezła pułapka kaloryczna! Zdrowe – pewnie!

Bo mają dużo błonnika.

Bo w takiej wersji jak poniżej nie mają zbędnych dodatków w postaci np. utwardzonych tłuszczów roślinnych czy syropu glukozowo-fruktozowego (które można spotkać w przemysłowo produkowanych ciasteczkach owsianych).

Ale jeśli ktoś myśli, że ciasteczka owsiane są „light”, to wyprowadzam z błędu:

  • Wartość odżywcza całej blachy:
  • 6190 kcal, białko: 142, 7 g, tłuszcz: 139,1 g, węglowodany: 1116,3 g

30 (?)* porcji:

  • 600 g płatków owsianych
  • 100 g ziaren słonecznika
  • 100 g orzechów (ja użyłam migdałów)
  • 400 g mieszanych suszonych owoców (użyłam 200 g żurawiny i 200 g pokrojonych w paseczki moreli)
  • 1/2 łyżeczki soli
  • puszka słodzonego mleka zagęszczonego (nie masy krówkowej!)
  • 100 g miodu
  • ok. 120 g konfitury morelowej
  • duuuża miska 🙂

Płatki owsiane, ziarna słonecznika, posiekane orzechy, owoce suszone (uprzednio przelałam je wrzątkiem) i sól wymieszać w misce.

Mleko skondensowane lekko podgrzać i wraz z miodem i konfiturą wlać do miski. Dokładnie wymieszać. Powstałą masę wyłożyć grubą warstwą na blachę wyłożoną pergaminem i piec 30 min. w 180°C.*Całą blachę można spokojnie podzielić na 30 porcji i wtedy jeden batonik ma niewiele ponad 200 kcal. Wyjdzie więc z tego rozsądna dawka kaloryczna na deser – o ile mamy (i chcemy) się z kim podzielić 🙂 Oczywiście nie każdy się przecież odchudza, więc niektórzy z pewnością mogą sobie pozwolić na więcej. Ale świadomość żywieniową zawsze warto mieć 🙂

Przepis zaczerpnęłam z miesięcznika Kuchnia, nr 5-2012.

Pasta z czerwonej fasoli z serem kozim i miętą

  • Wartość odżywcza 1 porcji (całość = 2 porcje):
  • 239,9 kcal, białko: 10,9 g, tłuszcz: 12,7 g, węglowodany: 22,3 g2 porcje:
  • puszka czerwonej fasoli
  • 2 łyżki oliwy
  • ząbek czosnku przeciśnięty przez praskę
  • przyprawy: tabasco, pieprz (sól jest zbędna, bo jest już dodana przez producenta fasoli konserwowej)
  • woda
  • plaster sera koziego
  • kilka listków mięty (idealnie nadaje się też kolendra lub natka pietruszki)

Fasolę odsączyć, opłukać i zmiksować z oliwą, czosnkiem i przyprawami. Stopniowo dodawać wodę, miksując – aż do uzyskania pożądanej konsystencji.

Każdą porcję posypać pokruszonym serem i posiekanymi listkami mięty.

Faworki

  •  Wartość odżywcza całości (przy założeniu, że faworki wchłoną 2 łyżki oleju*, a na posypkę zużyje się 10 g cukru pudru**):
  • 2128,6 kcal, białko: 60,4 g, tłuszcz: 76,1 g, węglowodany: 294,4 kcal

Znalazłam kiedyś gdzieś ten przepis i stosuję go w tłusty czwartek od kilku lat. Jest niezawodny! (07.02.2021: jednak trochę go zmodyfikowałam :-P)

  • 400 g mąki + do podsypywania (użyłam wrocławskiej typ 500)
  • 4 żółtka (pomysł na wykorzystanie białek znajduje się tu)
  • pół łyżeczki soli
  • łyżeczka octu spirytusowego
  • 150 g śmietany 18%
  • olej rzepakowy do smażenia (ok. 500 ml)
  • cukier puder do posypania

Do przesianej mąki dodać  żółtka, sól, ocet i śmietanę. Zagnieść ciasto. Według oryginalnej receptury należy uderzać wałkiem w ciasto przez kilka minut, by nabrało pęcherzyków powietrza, ale kiedyś smażyłam faworki bez bicia ciasta i wyszły równie smaczne.

Podsypać blat mąką i rozwałkować cieniutkie ciasto. Najlepiej podzielić ciasto na 4 części i każdą rozwałkowywać oddzielnie.

Ostrym nożem powycinać paski, w każdym zrobić nożem nieduże nacięcie po środku i przełożyć jeden koniec paska przez otwór, uzyskując kształt faworków.

W garnku rozgrzać sporą dawkę oleju (tak, by faworki mogły w nim swobodnie pływać) i smażyć faworki partiami.Wykładać do osączenia z nadmiaru tłuszczu na papier śniadaniowy lub papierowy ręcznik kuchenny. Gdy wystygną przyprószyć lekko cukrem pudrem. * choć faworki smaży się w dużej ilości tłuszczu, wchłaniają go niewiele – można to zaobserwować w czasie smażenia, oceniając ilość ubywającego z garnka tłuszczu.

** nadmiar cukru nie jest konieczny, oszczędźmy go faworkom – a trzustka z pewnością będzie nam wdzięczna.