Ciasteczka owsiane

Po robieniu ciasta na babeczki z kremem zostały mi w lodówce 2 białka. Jedno już w lodówce na mnie czekało, więc dysponowałam 3 białkami. Nie pierwszy raz miałam taką sytuację – za każdym razem obiecywałam sobie, że na pewno je zużyję do jakiś pysznych słodkości. Jednak zrobienie bezy zawsze napawa mnie przerażeniem, więc zawsze kończy się na zrobieniu niesmacznej jajecznicy bezżółtkowej… Ale tym razem lepiej wykorzystałam te 3 białka! Ha! Pomysł na te ciasteczka zrodził się w głowie mojej siostry, która powiedziała, że to są tak zwane ciasteczka „bez przepisu” – wrzucasz to, co masz. W związku z tym ile pomysłów w głowie (i ile składników pod ręką) – tyle wersji tych ciasteczek. Oto moja wersja:

  • 3 białka + składniki do zagęszczenia masy:
  • ziarna słonecznika
  • płatki jęczmienne
  • płatki żytnie
  • mąka żytnia
  • gorzka czekolada pokrojona w kosteczkę
  • banan potraktowany blenderem
  • odrobina cukru waniliowego
  • posiekane orzechy ziemne
  • wiórki kokosowe
  • cukier

Nie napisałam ilości poszczególnych składników, bo tak naprawdę wszystko wrzuca się na oko – bazę stanowią oczywiście płatki zbożowe (np. żytnie, jęczmienne, owsiane, pszenne), a reszta to po prostu mieszanka ulubionych składników, będących akurat pod ręką. Białka ubiłam, dodając cukier (nie na sztywną pianę, ubicie miało na celu zmienienie konsystencji białka na tyle, by lepiej łączyło się z pozostałymi składnikami). Następnie wsypywałam poszczególne składniki, mieszając i sprawdzając konsystencję masy. Powinna być taka, by nie rozpływała się na blasze, ale jednocześnie nie powinna być za sucha, bo wtedy ciasteczka będą zbyt kruche. Piekarnik nagrzać do 150°C. Na blasze wyłożonej pergaminem nakładać po łyżce masy, rozpłaszczać, formować w zwarte kształty. Zawsze, gdy piekę po raz pierwszy jakieś ciasteczka formuję różne rozmiary, by zobaczyć jaki rozmiar jest najlepszy dla danego rodzaju wypieku.

Wyszło mi 18 ciasteczek różnych rozmiarów.

Jedna myśl nt. „Ciasteczka owsiane

  1. Pycha! Ewa ma coś w sobie z sadysty, ponieważ uraczyła mnie jednym gdy mój głód sięgał zenitu. Smakowały mi oczywiście bardziej niż te zrobione przeze mnie 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*